เพลิงปรารถนา ณ ป่าต้องห้าม | อโฟร์ไดท x 72 ปีศาจแห่งโซโลมอน
ไม่สยบต่อความรัก...
ไม่สวามิภักดิ์ต่อความงาม...
ปีศาจแห่งโซมอนไม่เคยศัทธาในสองสิ่งนี้
นี่คือเหตุผลเบื้องต้นที่ทำให้ตำนานแห่งความรักบทใหม่ของเทพีและปีศาจได้ก่อเริ่ม!
-----
เพลิงปรารถนา ณ ป่าต้องห้าม
อโฟร์ไดท x 72 ปีศาจแห่งโซโลมอน
ตำนานรักบทใหม่ของ: อโฟรไดท์และคู่รักของเธอ
เทพนิยาย Romance Fantasy Erotic
{ปฐมบท} : ความผยองและความดื้อรั้น
Eromantasy by : B.Zab- ©️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม
ม่านเมฆสีทองลอยบางเบาเหนือยอดเขาโอลิมปัส กระจายแสงอบอุ่นของยามเช้าราวกับผืนกำมะหยี่โปร่งบางที่สยายปีกไปโอบคลุมท้องฟ้า บรรยากาศบนยอดสวรรค์เงียบงันจนได้ยินเสียงกลีบดอกไม้โปรยร่วงลงจากต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ เหมือนเสียงกระซิบของเทพธิดา ทั้งหมดเหมือนอยู่ในความฝัน—หากไม่ใช่ว่าหัวใจของเทพีแห่งความงามและความรักกำลังเต้นเร่า รุนแรง และเกรี้ยวโกรธเหมือนลาวาร้อนใต้ผิวแผ่นหินบนผืนพิภพ
Aphrodite เทพีแห่งความรัก ความงาม และกามารมณ์แห่งโอลิมปัส ผู้ที่มีรูปโฉมที่งดงามไร้ซึ่งที่ติ ทุกย่างก้าวของเธออบอวลไปด้วยเสน่หาอันยวนเย้า และความตื่นเร้าอารมณ์ ที่ไม่มีผู้ใดอาจต้านทานตามคำขับขานของบัลลาดแห่งยุคสมัย:
เจ้าของร่างนวลขาว สมส่วน งดงาม โปร่งระหง ยังคงยืนอยู่ริมระเบียงหินอ่อนของวิหาร เงาสะท้อนของเธอเต้นระยับอยู่ในแอ่งน้ำศักดิ์สิทธิ์ตรงหน้า แผ่นหลังเปลือยเปล่า บางส่วนถูกปกคลุมไว้ด้วยเส้นผมสีทองยาวสลวยที่ปลิวไหวตามแรงลมจากขุนเขาโอลิมปัส ดวงตาสีฟ้าอำพันอันกระจ่างล้ำลึกของเธอจับจ้องไปยังท้องฟ้าทางทิศตะวันตก—ที่ที่ซึ่งแดนต้องห้ามเริ่มต้น และโลกของปีศาจก่อตัวขึ้นใต้เงาหมอกสีดำ มืด ทะมึน
บางถ้อยคำจากเหล่าเทพเจ้าบางองค์ฟังเหมือนจะเยาะหยันเธอเนื่องจากความริษยา คำนินทาที่มักจะได้ยินเป็นเสียงซุบซิบลับหลังเมื่อยามที่เธอต้องเข้าร่วมประชุมสภายังคงก้องอยู่ในโสตประสาทของเธอซ้ำๆ —และทุกครั้งที่นึกถึง มันก็เหมือนมีเปลวเพลิงแทรกซึมเข้าไปในกระแสเลือดเทพเจ้าของเธอ
ไม่สยบต่อความรัก...
ไม่สวามิภักดิ์ต่อความงาม...
ปีศาจแห่งโซมอนไม่เคยศัทธาในสองสิ่งนี้
ริมฝีปากของอโฟรไดท์เม้มแน่น เธอหลับตา หายใจเข้า...
กลิ่นหอมของน้ำมันดอกไม้ที่มนุษย์มักใช้บูชาในวิหารลอยฟุ้ง กลิ่นวานิลลาหอมอบอุ่นผสมกับกลิ่นไม้จันทน์บางๆ ซึ่งมักจะปลอบประโลมหัวใจเทพีทั้งหลาย—แต่มิใช่เธอ ไม่ในเวลานี้
อโฟรไดท์หมุนตัวกลับเข้าสู่ด้านใน อาภรณ์บางเบาสีงาช้างพริ้วไหวแนบติดกับต้นขาเปลือยเปล่าทุกย่างก้าวที่เธอเดินผ่านไปยังห้องโถง เสียงปลายเท้าบางเบาของเธอแตะลงบนแผ่นหินเย็นเยียบของวิหาร แผ่วเบาราวเสียงหยาดน้ำค้างตกกระทบใบไม้
“พวกเขาทั้งหมดคิดว่าข้าจะนิ่งเฉยเช่นนั้นหรือ?” เธอพูดกับตนเอง เสียงหวานแต่แข็งกร้าว “พวกเขาทั้งหมดคิดว่าความรักเป็นสิ่งที่ไร้พลังเช่นนั้นหรือ?”
เธอหยุดอยู่หน้ากระจกทองคำบานใหญ่ที่สามารถฉายภาพได้ทุกมิติของโลก
"โอ้ เจ้าเหล่าปีศาจผู้โอหัง ... แล้วเราจะได้เห็นดีกัน!"
อโฟรไดทท์วางปลายนิ้วลงบนขอบกรอบที่ประดับด้วยหยกและเพชร จากนั้นพึมพำถ้อยคำอาคมของทรวงสวรรค์—เสียงนั้นอ่อนนุ่ม ราวกับจะหลอกล่อเทพแห่งกาลเวลาให้ยอมสยบศิโรราบและพร้อมเปิดทางให้แก่เธอ
ม่านหมอกเริ่มแผ่ขยายรอบตัวกระจก โลกเบื้องล่างเริ่มเผยให้เห็น เป็นทิวเขาสลับซับซ้อน พื้นดินแตกระแหงด้วยเส้นแสงสีแดงเรืองรอง พื้นผิวราวกับถูกหลอมละลายจากเปลวเพลิงที่อยู่ภายใต้ผืนแผ่นดินนั้น
แดนของปีศาจ…
อโฟรไดท์เผยรอยยิ้ม รอยยิ้มที่ไม่ได้เกิดจากความรื่นรมย์ใจ—แต่จากความดื้อดึงและความท้าทาย เธอกางปีกโปร่งใสที่เรืองแสงบางเบาเหมือนละอองแสงจันทร์ พลันทั้งร่างก็ล่องลอยสูงขึ้นเหนือพื้นหินหรูหรา ร่างบางมุ่งหน้าสู่กระจก และไปในมันที่แปรเปลี่ยนเป็นผิวน้ำมืดมิด เสียงหวีดดังขึ้นครู่หนึ่งผ่านใบหูบอบบางของเธอ ก่อนทุกอย่างจะเงียบงัน
…
เธอปรากฏตัวอีกครั้งท่ามกลางป่าต้องห้าม
อากาศรอบตัวเธอแตกต่างจากโอลิมปัสอย่างสิ้นเชิง—หนาแน่น อบอ้าว และมีกลิ่นของไม้เปียกผสมกลิ่นควันกำมะถันแผ่วบาง สัมผัสของใบไม้หนาทึบเสียดสีกับผิวแก้มนุ่มของเธอเมื่อเธอก้าวผ่านพงหญ้าที่คลุมปกพื้นดินที่รกร้าง
ดวงตาสีฟ้าอำพันกวาดมองโดยรอบ—ไม่มีสิ่งใดต้อนรับเธอ นอกจากเสียงแมลงเล็กๆ ที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดมิด เสียงใบไม้ไหวเบาๆ ที่อาจเป็นได้ทั้งลม... หรือสายตาของบางสิ่งที่เฝ้าดู
อโฟรไดท์ก้มตัวลง ลูบผิวต้นส้มที่ปรากฏให้เห็นเบื้องหน้าใกล้ๆ อย่างเงียบงันกลางป่าทึบ—ต้นไม้ต้องห้ามของแดนปีศาจ ใบของมันจะเปล่งประกายสีทองราวกับเพชรในยามต้องแสงตะวัน
นิ้วเรียวของเธอลูบผ่านเปลือกไม้ รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนเบาๆ ใต้ปลายนิ้ว
“เจ้ารู้ว่าข้ามาใช่หรือไม่?” เธอกระซิบกับต้นไม้ เงาของเธอทอดยาวไปตามพื้นดินที่เต็มไปด้วยตะไคร่และมอสสีเขียวเข้ม และในทันใดนั้น...
เสียงฝีเท้า—หนักแน่น ทรงพลัง และเย็นเยียบ
อโฟรไดท์เงยหน้าขึ้นอย่างช้าๆ ดวงตาเจิดจ้าประสานกับเงาร่างสูงใหญ่ที่ยืนพิงต้นไม้ฝั่งตรงข้าม เงาของเขากลืนไปกับความมืด แต่แววตาที่เรืองแสงดั่งเปลวไฟในราตรีนั้นกลับโดดเด่นอย่างร้ายกาจ
เขาสูง—สูงเกินมนุษย์ ผิวกายราวกับหินที่ถูกแกะสลักจากนรก หยาบแต่เย้ายวน อกเปลือยเปล่าแน่นตึงด้วยกล้ามเนื้อ เส้นเลือดปูดนูนใต้ผิวคล้ำที่เต็มไปด้วยอักขระเรืองแสงสีแดงเข้ม
“ข้าเตือนเจ้าแล้ว...” เสียงของเขาเหมือนคำรามในลำคอต่ำลึก “…อย่าเหยียบเข้ามา”
อโฟรไดท์ยกคางขึ้นอย่างท้าทาย ปลายเท้าเปลือยเปล่าของเธอก้าวเข้าใกล้ทีละก้าว เสียงใบไม้แห้งบดลงใต้ฝ่าเท้า ดวงตาของเธอฉายประกายที่ทั้งโกรธ ทั้งหลงใหล
“แล้วเจ้ากลัวอะไรนักเล่า ขุนพลแห่งนรก” เธอกระซิบ ใกล้จนลมหายใจอุ่นของเธอแตะผิวอกของเขา
เจ้าของร่างที่เต็มไปด้วยอักขระโบราณเรืองแสงไม่ตอบ แต่ดวงตาของเขากะพริบแสงวาบหนึ่งอย่างอันตราย
“ข้าน่ะหรือจะกลัวเจ้า?” เขาโน้มตัวลง เสียงของเขาร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ ตามระยะที่ลดลงระหว่างริมฝีปากทั้งสอง “อืม บางที..ข้ากลัว... ว่าข้าจะอยากลิ้มรสเทพีแห่งรัก... มากกว่าที่ข้าควรจะยอมรับ”
ปลายนิ้วหยาบกร้านของเขาสัมผัสลงบนแก้มขาวนวลนุ่มของเธอ อ่อนโยน... แต่ร้อนแรงราวกับไฟนรก อโฟรไดท์หลับตาลง เธอซุกแก้มของเธอแนบกับฝ่ามือของเขาราวกับจะหยอกเย้าและยั่วยวน—หรือบางทีอาจเป็นเทพีที่รู้สึกถึงการถูกสยบโดยไม่รู้ตัว
อากาศรอบตัวร้อนขึ้น กลิ่นของผิวเขา—กลิ่นหนังสัตว์ กลิ่นกำมะถัน และกลิ่นคาวโลหิต—ลอยคลุ้งเข้าหาจมูกเธอ กลืนกินความมีเหตุผลทีละนิด ทีละนิด
“เจ้าอวดดีนัก อโฟรไดท์” เขากระซิบใกล้ใบหูของเธอ “เจ้ามาเพื่อท้าทาย หรือเพื่อยอมจำนน?”
เธอหัวเราะ—เสียงเบาแต่สร้างอุณหภูมิที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างสูงตระหง่านของผู้ที่ได้ยินได้ฟัง
“บางที...อาจจะเพราะทั้งสองอย่าง”
—จบปฐมบท—
🔹หากคุณคือ 'อโฟรไดท์' คุณอยากพบกับปีศาจตนไหนในป่าแห่งนี้?
*** หมายเหตุ: เมื่อคุณกดที่: ชื่อของปีศาจ นั่นคือทางเลือกของอโฟรไดท์ ที่ถึงแม้จะมีจุดเริ่มต้นเดียวกัน แต่นิยายจะกลายเป็นเรื่องใหม่ที่ไม่เกี่ยวข้อง ข้องเกี่ยวหรือเกี่ยวเนื่องกัน นิยายจะเป็นไปในเรื่องราวที่หลากหลาย ตื่นเต้น ผจญภัยมากน้อยต่างกัน แต่ใดๆ ยังคงไว้ซึ่งความโรแมนติกสุดเข้มข้นในสไตล์แฟนตาซีอีโรติก ที่คุณจะหาอ่านได้ ที่นี่ ที่เดียว! ***
.⋆｡🕸˚ รับลูกชายวัยลุงของนุงแมงมุมใต้เตียงไปเลี้ยงสักคนสองคนดีไหม
.. เผื่อจะมีเยื่อใยให้กันบ้างงงง ..
รับ link โหลด นิยายรสแซ่บ จัดจ้าน ที่ใครได้อ่านแล้วจะหลับฝันดี
เลือกแตะที่รูปภาพของแต่ละปกก็ได้นะคะ
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น